LEVEN

"Uncle Tom's cabin"

Als meisje van zeven jaar zag ik deze film uit 1965, toen mocht hij nog "De negerhut van Oom Tom" heten. Deze film heeft zo'n diepe indruk op me gemaakt. De beelden kwamen direct terug toen ik de demonstratie op "De Dam" in Amsterdam van "Black Lives Matter" zag.

Ik zie je staan, met je zwarte haar,

je donkere huid, in alle gradaties

Ik hoor je stem in soul en rap

Een geurig exotisch boeket

 

Ik zie je staan, voor de microfoon

donkere mensen zijn je publiek

ik hoor je stem ”I have a dream”

Bespeur de geur van geweld 

 

Ik zie je staan, in de straten van Parijs,

een houten olifant in je donkere hand’

“vijf gulden” zegt je stem, en dan is hij van mij

de geur van Afrika in mijn tas

 

Maar kan ik voelen wat jij voelt?

eens kwam ik heel dicht bij

als kind ging mijn vader met mij mee

naar de film, heel lang gelee

 

Een vlot in de rivier,

moeder en kind, vluchtend naar vrijheid

dit beeld, dat bleef bij mij

en toen ik je op de Dam zag staan

zag ik Eliza terug, na bijna vijftig jaar

je moest daar zijn, dat snap ik nu

al verspreidde je gevaar

 

Ik moet voelen om te weten hoe het is om jou te zijn

we delen nu de angst

en als we meer gaan delen

ons verdriet en onze pijn

 

In boeken en gedichten

in liederen en in film

dan kunnen we ervaren dat het verschil 

tussen jou en mij

niet zit in kleur of ras

 

Het verhaal dat jij meedraagt

is zo anders dan het mijne

ook met verdriet en pijn 

samen zullen we schrijven, over toen en nu en straks

en steken de rivier over en houden elkaar vast

en jouw stem wordt ook gehoord

op de Dam en in Parijs

 

Ik hoor je zingen en zing mee:

“we shall overcome, one day”


Klik hier om een tekst te typen.